Abdullah Reha Nazlı

Kaybettiğim şeyleri saymaya kalksam heralde en çok hiç sahip olamadıklarımdan ve kaçan fırsatlardan bahsederim… ‘Ne ki senden alınmıştır, bilki senin hayrınadır…’ Dün ellerim cebimde, kulağımda kulaklık mecidiyeden eve doğru yürüken şunları düşündüm; İnsanlardan bir topluluk bir yere toplansa ve bunların amacı sessizliği sağlamak olsa herbirinin susması gerekir, bununla beraber amaçları sessizliği bozmak olsa tek birinin konuşması yeterli olur. Bu sebeple sessizliğin sağlanması daha zor olduğundan sessizliği severim. Aynı zamanda karanlık ne kadar çok olursa olsun en ufak ışığı dahi söndüremez, bu sebeple de aydınlık bana daha yakın gelir… Beni tanıyanlardan bazıları ’sessizlik ve aydınlık’ı sevmeme rağmen karanlık bir gürültü gibi olduğumu söyleyeilirler, şaşırmam… Kendşmle ilgili bu keşfime gerçekten çok sevindim…

Bu yazı 2007 yılı, Yazılarım'dan biridir.