“Güç sahibi olmanın yasaları” konulu kitabı okudum, belki 10 kere…
“Savaş stratejileri” konulu 700 sayfalık kitabı 2 kere okudum… “Aklındakini okuyabilirim”, “İstediğiniz kişiye 8 dakikada evet dedirme”, “Düşman kazanma sanatı” konulu kitapları da okudum…
Bu konulardaki en temel kitaplardan tutunda da en gereksiz görülen neredeyse her kitabı, hatta bu kitaplardan derlenmiş yazıları da okudum… Sonra bu kitaplarda geçen idollerin hayatlarını araştırdım…
İnsan psikolojisini de okudum, beden dilini de…
Anlıyacağınız; Robert Greene’i de okudum, Alexis Carrel’i de… Hatta San Tzu ve Ahmet Şerif İzgören’i de…
Ama dün öyle bir şey okudum ki hala şoktayım…
Bir söz, bir tek cümle; benim 2 yıldaki tüm okuduklarımı özetiydi… Tüm bu kitapların ana fikri ve temel fikirleriydi… Bir kitabı bir tek cümle için okumak gerekir ya; işte tüm bu kitapların okunmasının amacı olan cümleyi söylemişti Gustave le Bon; “Güç; itaat etmeye zorlar, prestij; itaatsizlik düşüncesini yok eder”….
